صنعت عبارت است از فعالیتی که به زندگی جمعی خدمتی ارائه می کند. و هنر غیرمستقیم به زندگی جمعی خدمت می کند.

همیشه در همه جا از جمله مدرسه و یا خانه به ما گفته اند که «ساکت باش، بشین، این جوری انجام بده، چرا این کار رو کردی، کدام آدم عاقلی این کار رو انجام می دهد، این جوری راه برو، این طوری حرف بزن، نمی خواهد بگی بنویس، این عقیده مسخره از کجا به ذهنت رسید، نمی توانی هیچ وقت چیزی را درست انجام بدهی، چرا قبل از حرف زدن فکر نمی کنی و ...»

همة این ها باعث می شود که ما انسان ها بسیاری از فکرهای خودمان را که ممکن است باعث شگفتی یا طرحی نو شود، به ورطه فراموشی بسپاریم و از اظهار آن ها خودداری کنیم.

گاهی به بچه ها حتی اجازة سؤال کردن نمی دهند چه برسد بخواهند نظر خودشان را راجع به شیوة درس دادن و هر چیز دیگر بگویند و همیشه مجبورند همان چیزی را که هست بپذیرند. این گونه رفتار با ما باعث می شود که در ذهن ما یک نفر همیشه بگوید چه کاری بکنی چه کاری نکنی و بعد از مدتی هم یک من ناظر در ما پیدا می شود که در کودکی ضعیف است ولی به مرور زمان قوی و قوی تر
می شود و بر تمام اعمال ما از کوچک ترین آن ها مثل دست و صورت شستن تا مسائل بزرگ زندگی مثل نوآوری، ازدواج و ... اثر می گذارد. و حتی گاهی وقت ها اعتماد به نفس ما را از ما می گیرد و ما را در برابر دیگران و بی عدالتی ها ضعیف و پذیرا می کند و قدرت نه گفتن ما را مورد هر مسئلة مخرب جامعه کم می کند.

نمایش خلاق بر خلاف اسمش که همه تصور می کنند مخصوص بازیگری و برای آموزش بازیگری طراحی شده و تا حدی به آن هم مربوط می شود، برای کمک به افراد جامعه بوجود آمده است.

این پدیده ویژگی های خاصی دارد از جمله این که اصلاً رسمی نیست و به نفع کسانی است که در آن فعالیت می کنند. یکی از بارزترین ویژگی آن مشارکتی بودن آن است. همان طور که می دانید یکی از ضعف های عمدة جامعه ما این است که بیشتر مواقع نمی توانیم کارگروهی انجام دهیم و اکثراً ما این نقیصه را در ورزش به وضوح می بینیم که در ورزش های انفرادی از ورزش های تیمی موفق تر هستیم و بیشتر مدال کسب می کنیم. حتی گاهی وقت ها در هنر تئاتر هم که یک کار گروهی است ما این نقص را می بینیم. حال نمایش خلاق با حس ایجاد مشارکت از همان دوران کودکی و از بین بردن رقابت ناسالم بین بچه ها باعث می شود که بچه ها همه با هم یک کار موفق را انجام دهند و یک کار موفق محصول تلاش همه باشد. مسئلة بعد این که نمایش خلاق باعث می شود که ما کارشناس های دقیق کارآزموده ای تربیت کنیم که بدون هیچ غرض ورزی در مورد کار هم صحبت کنند و در جهت رفع نواقص هم بر آیند نه کوبیدن یکدیگر.

همان طور که می دانید افکار نو تصاعدی زیاد می شوند. نمایش خلاق به خود من اجازه داد که یاد بگیرم چطور تجربه هایی را که در طول زندگی به دست آورده ام به کار بگیرم و در کار بازیگری از آن ها استفاده کنم وبه من اجازة دوباره نگاه کردن به گذشته را داد.

یکی دیگر از کمک های نمایش خلاق به من این بود که من اصلاً نمی توانستم اطلاعات و مطالب خودم را مرتب و سازماندهی کنم و برنامه درستی برای کار و تحصیل داشته باشم. بعد از مطالعه کتاب نمایش خلاق حال خیلی راحت تر این کار را انجام می دهم . من در نمایش خلاق چیزهای عجیب زیادی دیدم. مثلاً در بم که کار می کردیم زنانی را دیدم که اصلاً فکر نمی کردم از آن «منی» که ساخته بودند خارج شوند. ولی روز آخر دیدم که بعضی ها خیلی از ما هم بهتر کار می کنند. یکی از بهترین تأثیرات نمایش خلاق بر من که نتوانسته بودم یکی از نواقص بازیگری خودم را رفع کنم این بود که چطور باید گوش کرد. شاید جالب باشد من با 24 سال سن گاهی وقت ها موقع حرف زدن اصلاً به حرف های طرف مقابل گوش نمی دادم، اما حالا به کوچک ترین صدا هم واکنش نشان می دهم.

می گویند آدم هایی موفق هستند که خودشان را دوست داشته باشند و نسبت به خود مثبت اندیش باشند و انسان هایی که به توانایی های خود مثبت فکر نمی کنند همیشه می گویند «من نمی توانم –نمی شود – امکان ندارد» ولی من به آن ها توصیه می کنم یک بار نمایش خلاق را امتحان کنند. و به دوستانم که بچه دارند همیشه کتاب نمایش خلاق را توصیه می کنم.
 

میلاد مرادپور