این درس را برای کمک به دانش آموزان کلاس چهارم ابداع کردم تا بتوانند آن چه را که دربارۀ جادۀ اورگون یاد گرفته بودند، ابراز دارند هر چند این تمرین را می توانید برای جستجو درهر دورۀ تاریخی یا حتی برای بررسی حوادث جاری به کار گیرید. علاوه بر این که وسیلۀ جالبی برای آموزش است، می تواند ابزار مفیدی برای ارزیابی هم باشد، چون به مربی کمک می کند. تا ببیند که چه مفاهیمی برای دانش آموزان بیش از همه جالب و مهم است.

توجه: این درس هم مثل خیلی از درس های من ، به خصوص درس های ویژۀ دانش آموزان بزرگ تر، جای زیادی برای بحث و تحلیل دارد . بخشی از آن به خاطر اعتقاد راسخ من به مفید بودن تحلیل انتقادی برای بچه هاست و بخشی هم به دلیل راه و رسم شخصی است. اگر دیدید. بچه های شما تحمل گفتگوی زیاد را ندارند وفقط می خواهند. « سر و ته قضیه را هم بیاورند » چندان دلیلی برای این کار نمی بینم .بحث و تحلیل کار جالبی است، و به نظر من از نظر تربیتی مفید است، اما این طور نیست که بدون آن نشود درسی را جا انداخت.

بحث : با بحث دربارۀ اخبار تلویزیون شروع می کنم . چرا شبکه ها خبر پخش می کنند؟ چرا مردم آن ها را تماشا می کنند؟ در مورد جامعه ای که اخبار محلی را تماشا می کند چه نظری دارید؟ در مورد شیوه هایی بحث می کنیم که خبر گزاران حتی وقتی حقیقت مطلق و دستکاری نشده را می گویند می توانند افکار وعقاید شنوندگان خود را با آن شیوه ها شکل دهند. از این که بیشتر مردم اخبارشان را از تلویزیون می گیرند، اظهار تأسف می کنیم. ( اگر بگذارید همۀ وقت کلاس به همین بحث می گذرد، کاری که من اگر وقت باشد می کنم ).

بعد دربارۀ شیوه های خبر گیری مردم در شکل مشابهی قبل از اختراع تلویزیون بحث می کنیم البته روزنامه بود ولی ما به این نتیجه می رسیم که بسیار از مردم در آن زمان هم مثل حالا روزنامه نمی خواندند. من با بچه ها دربارۀ فیلم های خبری که زمانی قبل از آن که تلویزیون سینما را از پا در بیاورد، همراه فیلم ها نشان می دادند، حرف می زنم. از یک نظر آن ها شبیه اخبار تلویزیون هم سمعی و بصری بودند و از نظر دیگران مثل آن چه در تلویزيون نشان داده می شود، از میان انبوه خبرها به عنوان وسیع ترین و مهم ترین اخبار گزینش می شدند و به این ترتیب پیش از قضاوت تماشاگر از صافی تفکر شخص دیگری می گذاشتند که آنها را مهم می دانست.

پیش از سینما چه طور ؟ خب باورمی کنید یا نه ؟ گاهی کسانی عملاً اخبار را به طور زنده بازی می کردند در اوایل قرن بیستم در شهرهایی مثل نیویورک حوادث جاری را روی صحنه های تئاتر خبری بازی می کردند در قرون وسطا خنیاگران با حرکت و موسیقی اخبار را اجرا می کردند. در بسیاری از زمان ها و خیلی فرهنگ ها مردم نمایش هايي ساخته اند که اخبار را بگویند. در این باره بحث می کنیم. که چه طور می توان حقیقت را شکل داد و آن را با تمرین کج و کوله کرد . چه طور شخصی که اخباری را بازی می کند ـ که دیداری و شنیداری است ـ با تلویزیون که همان حادثه را پوشش می دهد ـ که آن هم شنیداری و دیداری است ـ فرق می کند؟ دربارۀ تفاوت درک در دیدن مصاحبه ای با شخص حقیقی و دیدن مصاحبه با کسی که نقش آن شخص را بازی می کند، بحث می کنیم حتی اگر مصاحبه کلمه به کلمه توسط بازیگر تکرار شود، او باز هم رنگی از تفکر خود رابه آن می زند. بنابراین گاهی اوقات تماشای ( نمایش خبری) می تواند همان قدر که خبر می دهد، همان قدر هم دربارۀ بازیگرانی که دارند آن نمایش را اجرا می کنند، با شما حرف بزند.

اجرا: وقتی دربارۀ موضوع « نمایش خبری» حرف زدیم، فقط می ماند ساختن یک نمایش خبری، بچه ها را در گروه های کوچک تقسیم می کنم ـ چهار پنج نفره خوب است ـ و هر گروه به گوشه ای از اتاق می رود . به گروه ها وقت داده می شود ـ نظر خودتان است ولی برای بچه های کلاس چهارم ده پانزده دقیقه کافی است ـ تا خبری را برگزینند و اجرای آن را تمرین کنند. خبر ممکن است مربوط به هر دورۀ تاریخی یا مربوط به هر فرهنگی باشد که موضوع درس کلاس است. ( هم چنین در مورد رویدادهای جاری هم می تواند باشد. ) معمولاً گروه ها یک راوی یا گویندۀ خبری انتخاب می کنند، اما من آن ها را اجبار نمیکنم و در واقع سعی می کنم تا جایی که می شود دست آن ها را باز می گذارم. مگر این که گروهی تقاضای کمک کند. یا معلوم باشد که افراد گروه نمی توانند به نحو مؤثری با هم کار کنندکه در این صورت خیلی هم کاری به کارشان ندارم و می گذارم در خلوت خودشان تمرین کنند.

وقتی هم کم وبیش آماده شدند، همه به عنوان تماشاگر جمع می شوند و هر گروه به نوبت « نمایش خبری» خود را اجرا می کند. بعد از هر اجرا دربارۀ موفقیت یا شکست گروه بحث می کنیم و هم چنین در هر موردی که نمایش داده شده آن چه از عقاید و پیشداوری های بازیگران در کار دیدیم ، باز می گوییم.

بسیار کار جالبی است و هر بار که بچه ها درس های دیگری می خوانند، می شود آن را تکرار کرد.

 

طرح درس ها به ترتیب نوع