هدف این درس آموزش بداهه سازی و ابداع است و این که چگونه از حرکت به خلق داستان می رسیم. هم چنین تمرین دست گرمی خوبی است. این تمرین بدون موسیقی بود که فکر کردم با موسیقی کارآیی بیشتری دارد . منبع آن را به خاطر ندارم.

آمادگی: قبل از شروع کلاس لازم است قطعات کوتاه موسیقی- پانزده یا بیست قطعه- را روی نواری ضبط کنید. وقت زیادی می برد، اما فقط یک بار است و بعدها خیلی از آن می توانید استفاده کیند.

بازی:‌ نخست این که فقط یک قاعده داریم:‌هر وقت موسیقی هست، بچه ها حرکت می کنند، هر وقت قطع می شود، بچه ها در جا خشک می شوند. (البته می شود قرار گذاشت هر که در جا خشک نشد، از بازی بیرون برود، اما من این کار را نمی کنم، به این دلیل روشن که آن وقت بعضی ها از بازی محروم می شوند. اگر با گروهی روبرو شوم که به عنوان انگیزه نیاز به رقابت داشته باشد، آن وقت نظام معلم و شاگردی را برقرار می کنم: اگر کسی مجسمه شد، کلاس یک نمره می گیرد و گر نه، من نمره می گیرم.)

مربی چند قطعه موسیقی پخش می کند. موسیقی ها با هم متفاوتند و بچه هاتشویق می شوند که به آهنگ موسیقی حرکت کنند. (خود این تمرین بسیار مفیدی است و با بچه های خیلی کوچک من تا همین جا پیش می روم. ) به مجسمه شدن در لحظه تأکید کنید، در هر موقعیتی خودتان هم در کار هستید.

وقتی گروه بر کار مسلط شد، آن وقت مربی در زمان مجسمه شدن دستوراتی می دهد. با قطع شدن موسیقی ومجسمه شدن گروه، مربی می گوید «برو!» و هر کدام از بچه ها بلافاصله از همان حالتی که مجسمه شده شروع به بازی فی البداهه می کند.

بگذارید بازی فی البداهه چند لحظه طول بکشد، بعد فریاد بزنید «ایست!» بعد قطعة بعدی را پخش کنید و بچه ها دوباره به آهنگ موسیقی حرکت می کنند. این کار را چند بار تکرار کنید و مراقب باشید که بچه ها از موقعیت بدنشان برای بازی فی البداهه الهام بگیرند.

پس از چند بار کار مربی می گوید:‌«حالا برای بداهه سازی بعدی دلیلی پیدا کنید که شما را به عضو دیگری از گروه مربوط کند. معمولاً‌ با یک بداهه سازی که همه را وسط اتاق جمع می کند، بازی را به آخر می رسانم.

بحث: وقتی برای نخستین بار این درس را با گروهی کار می کنم، معمولاً‌ بعد از کار به بحث می نشینیم. دراین مورد صحبت می کنیم که چه گونه موسیقی تمرین راتقویت می کند، چون حرکت های متفاوتی می آفریند. بدون موسیقی- و البته بدون آهنگ های گوناگون- همه ممکن است به یک شکل مجسمه شوند و بنابراین فی البداهگی ها تنوع نداشته باشند. چرا موسیقی چنین محتوای عاطفی دارد؟ ( البته این بحث را فقط با بچه های پیشرفته تر می توان کرد، اما بچه های میانه سال تر من هم در بحث شرکت می کنند. در هر حال، بچه ها همیشه از من می خواهند که جلسة بحث داشته باشیم.)


 

طرح درس ها به ترتیب نوع