من این تمرین را با بچه های کلاس چهارم و در زمانی کار می کنم که در درس علوم اجتماعی شان به درس یونان باستان می رسند. طبعاً دربارة تئاتر یونان و یکی از جالب ترین ویژگی های آن یعنی این واقعیت که بازیگران از صورتک استفاده می کردند، بحث می کنیم. به این دلیل معرفی کار صورتک در این برهه در ارتباط با تئاتر یونان طبیعی به نظر می رسد. به هر حال، کار صورتک را در هر زمانی در کلاس نمایش می توان طرح کرد و آن را به سادگی به هر شکل تاریخی دیگری از جمله کمد یا دلارته ربط داد. صورتک های این درس طوری طراحی شده ا ند که ساختشان ساده باشد. (آنها را می توان در یک دوره در کلاس نمایش بدون کمک مربیان هنرهای تجسمی ساخت.) به هر حال، اگر وقت بیشتری دارید یا معلم هنری را سراغ دارید که بخواهد کمک کند، دلیلی ندارد که صورتک های محکم تر و استادانه تری نسازید.
مواد لازم:
 مقوای سفت۱۱×۸/۵ هر برگ برای یکنفر
 چسب پلاستیکی نازک (یک چهارم اینچی) هر نفر ۱۴ اینچ
 قیچی
 سوراخ کن
 مداد رنگی یا ماژیک


ساختن صورتک:‌
 اول فاصله بین چشم ها را معین کنید. بهترین شیوه اندازه گیری فاصلة بین چشم های خودتان است. برای این کار چشم هایتان را ببندید و با شست و سبابه اندازه گیری کنید. اندازه را به کاغذ منتقل کنید و با نقطه علامت بگذارید. حدود یک سوم از بالا و وسط کاغذ جای چشم ها است.
 بعد چشم ها را دور نقطه بکشید. آنها را به اندازة چشم های خودتان یا کمی بزرگتر بکشید.
 شکل سری را دور چشم ها بکشید. سرباید تمام کاغذ را بگیرد. براساس شخصیتی که در نظر دارید؛ سر می تواند اساساً بیضی تر باشد یا شکل تخیلی تر داشته باشد. گرچه به یابد داشته باشید که باید بیشتر کاغذ را استفاده کنید.
 وقتی شکل اصلی صورتکتان را کشیدید، میتوانید آن را هر طور که می خواهید با مدادرنگی یا ماژیک تزیین کنید. سعی کنید صورتکتان شخصیت معینی را نشان دهد.
 اگر وقت و تمایل داشته باشید، می توانید به بچه ها کاغذ و چسب بدهید که جزییات سه بعدی به آن اضافه کنند.
 وقتی صورتک نقاشی شد، آن را ببرید. مربی می تواند در بریدن جای چشم ها کمک کند.
 دو طرف آن، تقریباً یک اینچ زیر چشم ها را سوراخ کنید. ببینید که سوراخ ها نزدیک لبه نباشند که پاره شود.
 چسب نایلونی را به دقت به لبة هر سوراخ بچسبانید. اگر چسب شل است دو لایه بچسبانید.
 جای تصویر

استفده از صورتک ها:‌ ساختن صورتک ها معمولاً‌ یک جلسه کامل را می گیرد و من استفاده از آن را برای جلسة بعد می گذارم.
 از تجربه ای که از کارکردن با پسربچه ها دارم که خیلی پر شر و شورند، نمی گذارم همه با هم ماسک شان را بر چهره بگذارند به علاوه، تمرین ها با تعداد کمی بازیگر در برابر تماشاچی بهتر جواب می دهد. می کوشم به همه فرصت کار بدهم.
 دو سه تا از بچه ها صورتک شان را می زنند و در محل اجرا می ایستند. من و تماشاگران راجع به شخصیت هایی که می بینیم بحث می کنیم و من نمایش کوتاهی برای آن ترتیب داده ام که بازی کنند که البته براساس شخصیت هایی که ارائه می دهند، طراحی شده . در پایان این درس فهرستی از این نمایشهای کوتاه داریم.
 هم چنان که بچه ها بازی می کنند، من چهره های برجستة اجراهای آنها را مشخص می کنم. به بازیگران یادآوری می کنم که صورتک ها را نشان دهند، رو به تماشاگران بازی کنند، طوری که صورتک و خطوط چهرة آن قابل دیدن باشد. بارها من اجرا را مجسم می کنم که نکتة خاصی را بهتر به بحث بکشیم.
 دانش آموزان خیلی زود یاد گرفته اند که برای بیان باید بشدت به چهرة خودشان اتکاء کنند وقتی این ابزار مهم ارتباطی گرفته می شود، اول ارتباط بسیار دشوار صورت می گیرد و به هر حال بچه ها کم کم یاد می گیرند که از تمام بدنشان برای بیان استفاده کنند. (البته این هدف واقعی این تمرین است و بسیار به ارتقاء سطح بازی بازیگران جوان که بسیار از آنها به بازی از گردن به بالا علاقه دارند، کمک می کند.)
 جالب ترین چیز برای تماشاگران این است که شیوة بازی بازیگران طوری است که به نظر می رسد صورتک ها تغییر می کنند. می دانیم که صورتک ها ثابتند، اما وقتی بازیگر مهار بدن خود را به دست می گیرد، واقعاً می بینیم حرکات چهره همراه با داستان تغییر می کنند. در مورد چگونگی این امر بحث می کنیم. (از بعضی لحاظ این پدیده برای بچه ها واضح تر از موضوع هایی مثل «دیدن حس از پشت سر بازیگر» است و می تواند برای آموزش ترکیب به کار رود.)
 در این باره بحث می کنیم که واضح ترین و مبهم ترین مسایل نمایشنامه های کوتاه چه بود و کدام آنها جذاب تر و یا غیر جذاب تر بوده است.
 معمولاً پس از نقد بچه ها را وامی دارم که دوباره نمایشنامه هایشان را بازي کنند. تماشاگران در مورد تغییرات و میزان بهبود آنها بحث می کنند.
 نمایشنامه های کوتاه:‌ (در اصل من بچه ها را وا می دارم که این نمایش ها را بدون استفاده از صدا اجرا کنند. این ها فقط پیشنهاداتی به شمار می آیند.)
 بحثی با صدای بلند (تماشاگر در هر لحظه باید بتواند بگوید که چه کسی برنده است و در نهایت چه کسی برنده می شود.)


 

طرح درس ها به ترتیب نوع