پس از زلزلۀ سال 1382 به پیشنهاد انجمن دوستداران کودک خانم ها رویا اخلاص پور، سودۀ مقصودی، مهرا جلیلی و دکتر سیامک زند رضوی، شرایطی مهیا شد که آقای یدالله آقاعباس در سفر به بم در طی یک دورۀ سه ماهه با مربیان مهدکودک ها، کودکان و نوجوانان بمی و بازیگران داوطلب بمی به کار و آموزش نمایش خلاق پرداخت. دوران پس از زلزله در حالی که شهر ویران شده بود ، افراد یاد شده در دو مجموعه در یک چادر جمع می شدند. گروهی برای آموزش و گروهی به عنوان نمونه برای کار. مجموعۀ خاطرات آن دوره را آقا عباس در کتابی تحت عنوان «بم، مهر بی ریای رودابه» به نگارش درآورده که سالهاست زیر چاپ است و قرار است توسط نشر فرزان روز در تهران منتشر گردد. افرادی که معمولاً آقا عباس را در سفر به بم همراهی می کردند عبارت بودند از احمد شهدادی، مجتبی محسنی، مهدی خسروی و علی غلامحسین نژاد. در این دوره تعدادی از کودکان و نوجوانان بم به همت مربی خود آقای حسنی با وانت بار به چادر ارشاد می آمدند و در کلاس شرکت می کردند.

سپس تعدادی از مربیان مهدکودک های بم که همگی در چادر و در فضای باز برپا شده بودند و نیز تعدادی از جوانان بازیگر بم به کار و یادگیری نمایش خلاق در دورۀ مربیگری این نوع نمایش می پرداختند. تعداد زیادی از این افراد بعداً در سطح مهدکودک ها و دوره های نمایش خلاق به کار مربیگری پرداختند و امروز جز فعالان امور اجتماعی بم و از سرمایه های انسانی و اجتماعی این شهرستان مصیبت دیده محسوب می شوند.

این خدمت کاملاً داوطلبانه و بدون هرگونه هزینه ای انجام شد.

 فصلی از کتاب «بم، مهر بی ریای رودابه»